Groene doener  

Maak kennis met Eric Goossens, onze nieuwe voorzitter                                     

Sinds enkele maanden is Eric Goossens de nieuwe voorzitter van Natuurpunt Hasselt-Zonhoven. Hij nam de fakkel over van Bert Carremans, die zich opnieuw meer gaat richten op het beheer van natuurgebied Kiewit, de Vlinderwerkgroep, enzovoort … Eric Goossens erft een afdeling van Natuurpunt die groeit en bloeit dankzij het werk van tientallen vrijwilligers en van Bert niet in het minst. Zijn missie? Niet te veel vergaderen, investeren in  jeugd en educatie en assertiever opkomen voor onze lokale natuur.

Eric Goossens: Ik ben geboren en getogen in Mol en hoewel ik van thuis uit helemaal niet richting natuur gestimuleerd werd, heeft de liefde voor dieren en planten er bij mij altijd in gezeten. Mijn ouders stonden er wel positief tegenover dat ik zo gefascineerd was. Op mijn achtste was ik al bezig met een voederplankje voor de vogels te knutselen en op mijn twaalfde mocht ik lid worden van de jongerenwerking van De Wielewaal die dan fuseerde tot de Jeugdbond voor Natuurstudie en milieu (JNM). Toen ik veertien was kreeg ik mijn eerste telescoop omdat ik met een goed rapport thuis kwam. Je ziet, het is altijd al een deel van mij geweest en het is ook nooit weggegaan. Na de JNM sloot ik mij aan bij de Belgische Natuur- en Vogelreservaten (BNVR). Toen dan in 2001 Natuurpunt het levenslicht zag uit de fusie tussen De Wielewaal en BNVR was ik automatisch mee van de partij.

Tot dan was je vooral vogelspotter, natuurliefhebber, …

… maar niet echt een actief meewerkend lid, neen. Dat kwam pas later.  In 1992 verhuisde ik naar Hasselt om er een dierenartsenpraktijk op te starten. Ik was toen nog steeds lid van Natuurpunt.  Een goeie tien jaar geleden heeft Jos Coteur, die toen conservator van natuurgebied Tommelen was, me meegetrokken in het beheer van dat prachtige stukje natuur achter het rangeerstation van Hasselt. Nadien hebben ze me ook al weten te vinden om de zorg voor de Galloway runderen in Kiewit op me te nemen. Sinds drie jaar ben ik nu zelf conservator van Tommelen. Zo gaat dat dus, je rolt van het een in het ander en voor je er erg in hebt zit je agenda vol.

En dan word je ook nog eens voorzitter van de afdeling Hasselt-Zonhoven van Natuurpunt. Je zal wel weten waaraan je tijd te besteden.

Ja, inderdaad. Het is best wel veel werk en het vergt een goed timemanagement, delegeren, enzovoort … Je mag toch wel tellen op een tien à twaalf uren per week die ik besteed aan Natuurpunt. Met veel plezier overigens. We hebben gelukkig de procedure- en administratielast altijd laag gehouden bij ons. Het is veel beter niet alles te willen organiseren. We hebben enkele functies ja, zoals een voorzitter en een penningmeester en voor bijvoorbeeld belangrijke financiële beslissingen hebben we wel regels, maar onze maandelijkse Bestuursvergadering is een beetje een “trefplaats” waar vrijuit van gedachten gewisseld wordt. We hebben een schat aan competente mensen rond de tafel zitten en we werken prima samen in het volste vertrouwen van ieders inbreng.

Deel uitmaken van een grote Vlaamse organisatie als Natuurpunt brengt geen extra werk mee?

Niet echt, nee. Er zijn natuurlijk spelregels en afspraken. Maar over het algemeen trekken wij onze plan. Ondersteuning vanuit “nationaal” komt daar ook weinig bij kijken.

Je bent zelf ook meer een doener dan een vergadermens …

Absoluut ja, laat mij maar bezig zijn op het terrein. Mijn interesse gaat in de eerste plaats naar al onze werkgroepen en wat daar voor werk geleverd wordt. Als je bedenkt dat we een lokale organisatie zijn met over de twaalfhonderd leden, gezinnen zeg maar gerust, waarvan meer dan honderd actieve medewerkers, dan ligt het toch voor de hand dat onze aandacht daar naartoe gaat. Dat zijn allemaal mensen die wakker liggen van wat er met onze natuur gebeurt, die willen helpen bij het beheer van onze gebieden, die willen bijdragen aan het inventariseren van onze dieren en planten, die al die mooie manieren om de natuur te beleven willen delen, mensen die samen willen blijven bijleren en die die natuurliefde uitdragen naar hun familie, vrienden, collega’s. Dat is toch gewoon prachtig.

Wat zijn voor jou prioriteiten in de werking van Natuurpunt Hasselt-Zonhoven nu je de nieuwe voorzitter bent?

Een belangrijk punt is heel zeker de verjonging van onze werking. We zijn op dat punt sinds enkele jaren echt wel op de goede weg, maar we moeten er aandacht aan blijven geven. Als jonge vrijwilliger moet je een “maatje” hebben, een of meer andere vrijwilligers waarbij je je goed voelt, waarmee je kan optrekken. Als je dat niet hebt kan je snel verloren lopen. Het sociale is heel belangrijk. In de beheerploeg bijvoorbeeld, die de werken op het terrein uitvoert, zitten we stilaan op het goede spoor. De laatste jaren zijn er verschillende jongeren bijgekomen om de handen uit de mouwen te steken. We hebben werkgroepen die echt een open vriendensfeertje opgebouwd hebben. Maar zoals gezegd, naar de toekomst toe vind ik het heel belangrijk om verder te blijven investeren in jonge inbreng.

Een plakkaatje met lokale info in Tommelen en in Kiewit. Wandelaars waarderen dit.

Een tweede prioriteit voor mij, en die sluit wel aan bij de vorige, is educatie. Als we met een besloten groepje vrijwilligers gewoon leuke en interessante dingen zouden doen onder ons, zou het niet lang blijven duren. Al die expertise die er bij ons is moeten we delen. We moeten naar buiten gaan met onze ervaringen en kennis. Een goed voorbeeld: de voorbije rampzalige zomer. Als wij niet aan de mensen vertellen wat de droogte doet met onze natuurgebieden, de planten, de diersoorten die er aan het afzien zijn … wie gaat het dan wel doen? Er doen al zoveel cliché-ideeën de ronde. Neem nu recent nog het verwijt dat de “groene jongens” mee oorzaak zijn van al die branden omdat zij het dood hout in de bossen laten liggen. Het zijn wij die moeten vertellen wat het belang is van dood hout voor het overleven van dieren en planten, van biodiversiteit dus die zo belangrijk wordt voor ons eigen overleven. Het zijn wij die moeten uitleggen waarom we die Amerikaanse eiken in Kiewit stilaan moeten vervangen door inlandse boomsoorten. Ook al blijkt dat echt moeilijk te zijn, het zijn wij die moeten aan de alarmbel hangen omdat de achteruitgang in onze vlindertellingen slecht nieuws is voor veel meer dan de vlinders alleen, ook voor ons.

Maar het zijn ook wij die de mooie dingen van de natuur kunnen delen: de beleving van de schoonheid, hoe goed het ons helpt om mentaal gezond te blijven, hoe wonderlijk al die plantjes, bomen, vogels, insecten, dieren samenwerken. Het plezier en het genot van de natuur … ook dat hebben we in overvloed te bieden.

                                         Foto: Eric Goossens

De daad bij het woord

Wat met onze overheden, te beginnen bij onze eigen gemeentebesturen?

Inderdaad, onze opdracht van educatie mag zich niet beperken tot de burgers. Ook naar het beleid toe zouden wij ons meer bewust mogen zijn van de waardevolle inbreng die we te bieden hebben. Op het terrein van onze natuurgebieden beschikken wij over een deskundigheid die we meer moeten “aanbieden” aan de beleidsmakers. We mogen misschien wel wat assertiever opkomen voor de natuur. Beleidsmakers krijgen onze expertise (en hulp van honderden vrijwilligers) gratis voor niks. Op Vlaams niveau had Zuhal Demir dat als vorige Minister van Omgeving goed begrepen en ze maakte er dankbaar gebruik van. Dat is slim bestuur.

Hasselt en Zonhoven zouden echt wel wat actievere prioriteiten mogen stellen. De klimaatverstoring en de teloorgang van fauna en flora wachten niet hoor. Wat bijvoorbeeld met een al zo lang beloofde groene verbinding tussen Tommelen en de Herkenrodebossen? Wat met de aanplant van bomen in het Dessenergebied in Kortessem? Wat met de verdere vernatting van de vallei van de Mombeek? Expertise en vrijwillige handen hebben wij, wat gaat de inbreng zijn van stad Hasselt? Was er geen Vlaams budget voor bebossing waarvan steden en gemeenten gebruik kunnen maken? Het zijn maar enkele voorbeeldjes.

Aan plannen geen gebrek. Dat belooft voor de toekomst.

Zeker. Maar veel is al aan het gebeuren. Kijk bijvoorbeeld naar onze samenwerking met Cinema Z: er blijkt een ruim publiek te zijn voor uitzonderlijke natuurfilms die vaak het commerciële circuit niet halen zoals “Le Chant des Forêts” onlangs. In de Bibliotheek Hasselt  Limburg heeft de ganse zomer onze nieuwe infostand gestaan samen met een grote collectie natuurboeken van de bibliotheek. Wat een enthousiaste samenwerking! Dat soort verbindingen met andere organisaties en diensten moeten we in de toekomst ook verder uitbouwen. Mensen aanspreken, dat is onze basis voor de toekomst.

Aan het werk in Tommelen

Gesprek: Mirella Vanoppen en Dirk kegels Foto’